Bardzo dużo czasu zajęło mi zabranie się do napisania tego wpisu, gdyż jest to temat rzeka i ciężko o nim pisać zwięźle. Dzisiaj będzie na temat przyjęcia zagrywki, a właściwie o jego ocenie w oczach statystyków i trenerów. Każdy z nas ocenia przyjęcie po swojemu, natomiast wśród polskich statystyków można przyjąć, że wygląda to mniej więcej tak, jak poniżej opiszę i pokażę na grafice. Uważam, że w Polsce oceniamy ten element bardzo surowo i moim zdaniem tak należy, żeby nie spoczywać na laurach. W innych krajach jest to uzależnione od poziomu siatkówki. Często to, co my oceniamy jako przyjęcie negatywne (R-) na przykład w Finlandii opisują jako jeszcze pozytywne (R+). Zapraszam do lektury:
W statystykach używamy 6 ocen przyjęcia. Poniżej opiszę każde z nich (w kolejności od najlepszego):
Przyjęcie perfekcyjne (R#)
oznacza, że po przyjęciu piłka wylądowała w rękach rozgrywającego, który stał w centrum boiska przy siatce. Jest to miejsce oznaczone na grafice kolorem zielonym. Po tym przyjęciu rozgrywający ma pełen wachlarz zagrań, co oznacza, że może rozegrać piłkę do każdego zawodnika na boisku.
Przyjecie dobre (R+),
na grafice oznaczone kolorem niebieskim. Po tym przyjęciu, tak jak poprzednio rozgrywający powinien mieć możliwość rozegrania wszystkiego. Dlaczego nie jest to nadal R#? Składa się na to kilka czynników: rozgrywający musi się przemieścić, czyli ta sytuacja jest dla niego mniej komfortowa. Blokujący mają więcej czasu na reakcję, bo gdy piłka jest od siatki, to po wystawie ma trochę wyższą parabolę, a jeśli wystawia z 2 lub 4 strefy, to dystans jest mniejszy i często wchodzą tu w grę preferencje rozgrywającego, które my, statystycy zauważamy i przekazujemy trenerom. Przyjęcia dobre oraz perfekcyjne zaliczamy do przyjęć pozytywnych.
Przyjęcie neutralne (R!)
dostarcza piłkę w okolice linii 3 metra lub w okolice linii bocznych w 2 i 4 strefie. Rozgrywający ma już mniejszy komfort rozegrania i nie zawsze może rozegrać do środkowego, bo dla wielu przeciętnych rozgrywających jest to już za duże wyzwanie pod względem technicznym. Może zastanawiacie się, dlaczego przyjęcie przy siatce w 2 i 4 strefie również jest tym przyjęciem neutralnym, a nie dobrym. Otóż dlatego, że gdy rozgrywający tam stoi to nie ma już miejsca na rozegranie do środkowego lub skrzydłowego. W związku z tym, ta piłka jest albo rozegrana jako wysoka (gdzie powinien być potrójny blok przeciwnika) lub wcale nie może do tego zawodnika rozegrać, czyli znowu przeciwnik ma łatwiej.
Przyjęcie negatywne (R-)
ma w sobie kilka aspektów. Przede wszystkim jest to przyjęcie poza linię 3 metra (szare pole na grafice) jak również poza boisko. Dodać tutaj trzeba przyjęcie na siatkę, gdzie rozgrywający wystawia piłkę jedną ręką. Wystawianie piłki jedną ręką jest ograniczające, bo rozgrywający nie mogą wystawić do każdego zawodnika. W takiej sytuacji najczęściej wystawiana jest piłka do środkowego, gdyż dystans jest najmniejszy, co zmniejsza możliwość błędu.
Przyjęcie na drugą stronę (R/).
Tutaj chyba sama nazwa mówi wszystko. Dla mnie są to dwa rodzaje sytuacji: gdy piłka bezpośrednio po przyjęciu leci na stronę zagrywającego lub przyjmujemy piłkę za boisko i ratując się jesteśmy w stanie oddać piłkę na drugą stronę, jednak nie ma najmniejszej szansy na atak.
Błąd przyjęcia (R=).
To chyba też powinno być jasne. Jest to albo błąd bezpośredni, albo przyjęcie daleko za boisko, gdzie ratując się, nie byliśmy w stanie przebić piłki na drugą stronę. Jest to błąd przyjmującego, a w statystykach pomijam próbę przebicia na drugą stronę przez innego zawodnika, bo byłoby to „karanie za walkę”.
Kończąc temat opiszę również specjalne przyjęcie, które zapisuję jak R- lub R!, w zależności od tego jak bardzo jest niekomfortowe dla rozgrywającego. Jest to przyjęcie, gdzie parabola lotu piłki była bardzo niska, co sprawia, że również piłka była szybka. Bardzo często uniemożliwia to rozegranie piłki do środkowego lub na skrzydło. Myślę, że tutaj przyda Wam się poniższe wideo, żeby lepiej zrozumieć o co chodzi:
Dwie ostatnie rzeczy:
- Skuteczność przyjęcia – suma przyjęć perfekcyjnych(#) oraz dobrych(+).
- Efektywność przyjęcia – od przyjęć perfekcyjnych(#) oraz dobrych(+) odejmuję błędy przyjęcia(=) oraz przyjęcia na drugą stronę(/).
Mam nadzieję, że tym razem nie zagmatwałem za bardzo i wszystko jest jasne. Zapraszam do komentowania i dyskusji, bo chciałbym również się dowiedzieć, co Wy o tym myślicie i jak patrzyliście na przyjęcie przed przeczytaniem tego wpisu.
Miłego dnia,
Kamil
Dodaj komentarz