Ten tydzień zaczął się dla mnie nowym wyzwaniem. Otóż do końca października mam pełnić rolę drugiego trenera w drużynie Indykpolu AZS Olsztyn. Tym samym, mecz z Indykpolem AZS Olsztyn był dla mnie pierwszym spotkaniem od 2013 roku w biało-zielonych barwach. Mecz wygraliśmy 3-0 i postanowiłem pokazać nieco informacji zakulisowych związanych z poszczególnymi elementami. Każda poniższa analiza została wykonane na podstawie pracy statystyka Indykpolu AZS Olsztyn – Mateusza Nykiela i z użyciem programu VolleyStation.

Cuprum Lubin – Indykpol AZS Olsztyn [29.09.2020]

I co wynika z tego raportu? Właściwie bardzo wiele:

  • najlepszym zawodnikiem był Damian Schulz z bilansem punktów na poziomie +15. Skuteczność jego ataku wyniosła 59%, a efektywność aż 55%;
  • jako drużyna mieliśmy 53% skuteczności w ataku, podczas gdy nasi przeciwnicy 43%;
  • przyjęcie to element znacznie bardziej wyrównany. Pozytywne przyjęcie mieliśmy na poziomie 46%, a przeciwnicy 45%;
  • w blokach punktowych także prowadzimy 7:4

I teraz przechodząc już do bardziej szczegółowych aspektów tego meczu, po przyjęciu pozytywnym (#+) mieliśmy 73% skuteczności w ataku, a nasi przeciwnicy 48%. Po negatywnym przyjęciu zatrzymaliśmy się na 37%, a Lubinianie mieli o 5 oczek więcej.

W fazie side-out zdobyliśmy 38 punktów na 56 prób. Potrzebowaliśmy zatem 1,46 przyjęcia do zdobycia jednego punktu. Nasi rywale potrzebowali dwóch przyjęć aby zdobyć punkt.

W fazie break point różnice są jeszcze bardziej widoczne. Na 73 zagrywki zdobyliśmy 20 punktów, co daje wynik 3,65 zagrywki na jeden punkt. Zawodnicy Cuprum Lubin zdobyli 12 punktów na 65 swoich zagrywek. Na jeden punkt potrzebowali zatem 5,42 zagrywki.

Ale co w tym meczu było najważniejsze z mojej perspektywy? Każdy gracz Indykpolu AZS Olsztyn wniósł coś pozytywnego dla drużyny. Każdy z graczy zakończył spotkanie z dodatnim bilansem punktowym, a to zdarza się niezwykle rzadko.

Teraz pokażę Wam kilka grafik wygenerowanych przy użyciu VolleyStation. Aby nie zdradzać zbyt wielu szczegółów o swojej drużynie, skupiłem się wyłącznie na przeciwnikach.

Analiza zagrywki

Poniższa analiza pokazuje jak wyglądały kierunki zagrywek Lubinian z rozbiciem na zagrywkę z wyskoku (po lewej stronie) oraz floata (po prawej). Im bliżej czerwonego koloru, tym więcej zagrywek miało miejsce w danym punkcie boiska. Na górze grafiki, przy linii końcowej pokazane są też miejsca z których najczęściej zagrywano.

Cuprum Lubin – Indykpol AZS Olsztyn [29.09.2020] – ZAGRYWKI

 

A teraz spójrzmy jeszcze na kierunki trzech podstawowych graczy. Jak łatwo zobaczyć, rozgrywający i atakujący zagrywali właściwie w środek boiska. Nieco większym rozrzutem popisał się przyjmujący, który zagrywał w strefy konfliktu pomiędzy 5/6 oraz 1/6. Był w stanie wykonać także tzw. “skróty” do każdej strefy.


Kierunki ataków – analiza

Teraz czas na atak. Poniżej trzy boiska i analizując od lewej strony: ataki piłek szybkich z prawego skrzydła, ataki środkowych oraz ataki piłek szybkich z lewego skrzydła. Dla ułatwienia, czerwone prostokąty pokazują skąd były wykonane ataki.

Klarownie widać, że z prawego skrzydła większość piłek lądowała w obrębie szóstej strefy. Lewe skrzydło to już dwa kierunki, a środkowi w większości atakowali do strefy pierwszej oraz szóstej.

Cuprum Lubin – Indykpol AZS Olsztyn [29.09.2020] – KIERUNKI ATAKÓW

Rozegranie

A teraz kilka ciekawostek. Pierwszy rozgrywający zagrał czternaście razy do środkowych swojej drużyny. Spójrzcie z których miejsc atakowali środkowi Lubina. Tu chyba nie potrzeba komentarza. Po meczu można zatem stwierdzić, że nie należało zaprzątać sobie głowy środkowymi, jeśli znajdowali się poza środkiem siatki.


Rozegranie po dobrym przyjęciu

Przedostatnia już analiza, to podział rozegrania po dobrym przyjęciu. Zaciemnione prostokąty wskazują miejsce, gdzie był rozgrywający w momencie wystawy piłki. Boisko po lewej stronie oznacza przyjęcie do siatki, a to po prawej stronie około 1,5 metra od siatki. Przy perfekcyjnym przyjęciu więcej grał środkiem siatki i prawym skrzydłem (atakujący). Jednak gdy przyjęcie było od siatki, wtedy skupiał się na lewym skrzydle i środku siatki. Ponadto pipe był używany wyłącznie, gdy znajdował się bardzo blisko siatki.

Cuprum Lubin – Indykpol AZS Olsztyn [29.09.2020] – rozegranie z 3 strefy

Analiza efektywności przyjęcia

Na deser przygotowałem coś, co mnie samego zdziwiło. W każdym secie potrzebowaliśmy nieco czasu, aby nabrać wiatru w żagle. Zastanawiałem się z czym to jest związane. Poniższe wykresy są częściową odpowiedzią na to pytanie. Na osi Y widzimy procent efektywności (od -100 do 100), podczas gdy oś X mówi nam o liczbie przyjęć. W każdym secie Lubinianie zaczynali z wysoką efektywnością przyjęcia zagrywki. W miarę upływu meczu ten wskaźnik spadał zatrzymując się na około 30-35%

Efektywność przyjęcia z podziałem na sety.

 

Ebook

W niniejszym wpisie poruszyłem kilka zagadnień, których definicje i szczegółowe wytłumaczenia są zawarte w e-booku mojego autorstwa “Wszystko, co musisz wiedzieć o siatkówce”. Jeśli jeszcze nie miałeś okazji go przeczytać, to gorąco zapraszam. Dzięki niemu dowiesz się jak dzielimy boisko na strefy, czym jest side-out oraz break point, a także bardzo szczegółowo opisuję wszystkie siatkarskie ustawienia wraz z ich kombinacjami.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Name *