Dzisiaj postanowiłem wyjaśnić czym są ustawienia na boisku. Ustawienie, zwane również rotacją jest porządkiem zawodników na boisku. Istnieje 6 różnych ustawień. Są one bezpośrednio powiązane ze strefami boiska. W kolejności ustawienia to 1, 6, 5, 4, 3, 2. Poniżej zamieszczam boisko z opisanymi strefami, na które się dzieli:
Czym więc jest ustawienie i jak je rozpoznać? Ustawienie 1, potocznie zwane P1 (po włosku rozgrywający, to Palleggiatore) występuje, gdy w momencie zagrywki rozgrywający znajduje się w strefie 1. Kolejne ustawienie to P6, gdy rozgrywający zaczyna w strefie 6 itd. Zmiana ustawienia następuje, gdy drużyna przyjmująca zagrywkę zdobędzie punkt. Zawodnicy zmieniając ustawienie na boisku, zmieniają strefy zgodnie ze wskazówkami zegara.
W momencie wykonywania zagrywki obie drużyny muszą być w prawidłowych ustawieniach. Wyjątkiem jest zawodnik zagrywający, który musi znajdować się poza końcową linią boiska. Zawodnicy na boisku ustawieni są w 2 liniach: ataku (w strefach 2,3,4) oraz obrony (1,6 oraz 5). Poprawność ustawienia, można sprawdzić stosując się do dwóch zasad:
- każdy zawodnik z linii obrony musi stać dalej od siatki niż zawodnik linii ataku stojący przed nim,
- każdy zawodnik musi znajdować się na odpowiedniej pozycji zgodnie z ustawieniem startowym.
Przechodząc do szczegółów, nie jest określona odległość między zawodnikami, jednak zawodnik linii ataku musi być minimum o część stopy przed zawodnikiem linii obrony. Analogiczna zasada ma zastosowanie do zawodników będących w tej samej linii, np. na pozycjach 5 oraz 6. Zawodnik w strefie 6 musi być dalej od linii bocznej boiska niż gracz z 5 strefy.
Istnieją dwie fazy pozycji startowych w każdym ustawieniu. Faza zagrywki (break point) oraz faza przyjęcia (side out). Pozycja startowa różni się, ze względu na priorytety w danych momentach. Gdy zagrywamy – priorytetem jest blok-obrona, gdy przyjmujemy – nasza uwaga skupia się na przyjęciu zagrywki oraz wykonanie ataku.
USTAWIENIE PIERWSZE – P1
Faza zagrywki (Break point)
W pierwszym ustawieniu (P1) zagrywa Rozgrywający (w naszym wypadku z numerem 2). Tuż po wykonaniu zagrywki (gdy piłka jeszcze leci) Atakujący zamienia się miejscem pod siatką z Przyjmującym 1. Dzieje się to dlatego, aby zawodnicy mogli w czasie ewentualnego kontrataku grać na swoich nominalnych pozycjach. Równocześnie następuje zamiana Przyjmującego 2 z Libero, żeby ten pierwszy mógł w kontrataku atakować tzw. pipe’a. Rozgrywający po wykonanej zagrywce wbiega do strefy 1. Poniżej wideo z meczu przedstawiające to ustawienie:
Faza przyjęcia (Side out)
Zawodnicy w pierwszej linii to Atakujący (nr 3), Środkowy (nr 10) oraz Przyjmujący 1 (nr 5). W drugiej linii znajdują się Rozgrywający (nr 2), Przyjmujący 2 (nr 11) oraz Libero (nr 1) za Środkowego 2 (który zszedł z boiska po akcji, gdy wykonywał zagrywkę – o tym później). W fazie przyjęcia, w momencie zagrywki przeciwnika Rozgrywający wbiega na pozycję pod siatką (czerwona linia pokazuje ruch rozgrywającego, trójkąt punkt docelowy). Atakujący jest już gotowy do ataku z lewego skrzydła (nie ma czasu na przemieszczenie się na prawe skrzydło), natomiast Przyjmujący 1 gotowy jest do przyjęcia zagrywki, a następnie ataku z prawego skrzydła. Przyjmujący 2 po przyjęciu zagrywki gotowy jest do ataku z drugiej linii.
Jeśli macie pytania związane z tym wpisem, pytajcie – chętnie odpowiem.
Jest jeszcze pięć ustawień!
Chciałbyś dowiedzieć się więcej?
Zapraszam Cię do zapoznania się z e-bookiem „Wszystko, co musisz wiedzieć o siatkówce”. Dowiesz się z niego:
Dodaj komentarz